Anoniem

De Buitenveldert

Voor mij is de buitenveldert als een steunpunt.

Ik kan en mag en ben daar mezelf zijn en voel me er zo geborgen dat er niets is wat ik niet zou durven zeggen.

Je kunt er je ei kwijt want je neemt globaal de afgelopen week door waar je vrij bent om uitgebreid te zijn of niet, niets is goed of fout.

Dit laatste geldt ook voor de onderwerpen zelf. Geen verhaal is goed of fout, het is je eigen persoonlijke verhaal en dat is erg fijn.

Het feit dat ik echt gehoord word, je raakvlakken en overeenkomsten met elkaar hebt, maakt dat ik me daar veilig voel.

En dan het luisteren naar de ander…… Het geduld opbrengen en de concentratie die het van mij vergt kost me elke bijeenkomst energie (Ben een ras-echte ADHDer),

maar daarentegen leer je veel. Van elkaar maar ook over jezelf. Door het onderwerp tot je te nemen ga je weer graven in het verleden of heden, hangt van het onderwerp af

en daardoor leer je jezelf beter kennen.”

________________________________________________________________________________________________________

Luisteren en eerlijk zijn tegen mijzelf

“Altijd klaar voor een reactie, was het best wel een uitdaging voor mij om tijdens het woord van een ander niet te reageren en alleen te luisteren. Dat heb ik ondertussen aardig onder de knie gekregen. Waar ik woon is geen zelfhulpgroep en mijn eerste reden om naar een groep in een andere plaats te gaan is om ervaring op te doen voor het oprichten en eventueel leiden van zo’n zelfhulpgroep in mijn eigen woonplaats. Inmiddels kom ik, mede door een behoorlijke terugval in mijn verslaving, niet alleen meer om ervaring op te doen maar ook om mijn eigen problemen bij de groep op tafel te kunnen leggen. Ik vind het vaak nog heel moeilijk om eerlijk tegen mij zelf te zijn. Door de ervaringen en verhalen uit de groep voel ik me wel geïnspireerd om die eerlijkheid op te zoeken en te hanteren. Niet alleen de vervelende zaken komen aan bod maar ook wel mooie of leuke verhalen wat maakt dat we ook nog eens regelmatig plezier met elkaar kunnen hebben.”

________________________________________________________________________________________________________

Meer zelfvertrouwen

“Ik leer van iedereen iets en ben emotioneel weer een heel klein stukje gegroeid. Toen ik, voor twee jaar terug, bij de groep begon was ik een angstig vogeltje, een eigen mening had ik eigenlijk niet omdat ik het iedereen naar de zin wou maken. Nu ben ik nog wel angstig voordat de groep begint (ik heb een sociale fobie en moet er altijd erg aan wennen als er nieuwe mensen bij komen) maar ik verheug me er ook op. Je leert elkaar echt kennen en wat in de groep besproken wordt blijft daar ook en met de keer dat ik ga voelt het vertrouwder. Het levert me meer zelfvertrouwen op, ik heb geleerd een eigen mening te hebben en mijn terugvallen zijn stukken minder geworden. Al met al ben ik dankbaar dat de groep er is en dat ik er voor de groep mag zijn.”

________________________________________________________________________________________________________

Ik krijg de tijd om mij te ontwikkelen

“Ik heb in deze groep geleerd dat ik niet alleen sta met mijn problematiek wat voor de buitenwereld vaak een raadsel is. Door mijn mede groepsleden voel ik mij gesteund in het nuchter blijven en ze helpen mij door moeilijke tijden heen. Mijn leven heeft weer zin en ik krijg het weer aardig op de rit. Toch zal ik naar de groep blijven gaan omdat dit mij scherp houd en mij behoed voor een terugval. Als het in het dagelijks leven moeilijk is vind ik in de groep rust en antwoord om door te gaan. Een voordeel vind ik dat er altijd een ongedwongen sfeer is. Er zit minder druk achter omdat het niet onder een behandeling valt. Ik krijg hier de tijd om mij te ontwikkelen. Ook spreekt mij persoonlijke ervaringen van lotgenoten meer aan. Ik sta dankzij de groep gelukkig niet meer alleen en voel mij geaccepteerd zoals ik ben.”

________________________________________________________________________________________________________

Het voelen van herkenning en verbondenheid welke kracht geeft om door te zetten: “Ik ben niet alleen! Doordat ik open en eerlijk mijn ervaringen kan delen, ik herkenning vind in situaties van anderen en leer van hun aanpak, ervaar ik steun, energie en krijg ik inzichten waar ik weer verder mee kan.”

________________________________________________________________________________________________________

Een ongedwongen en veilige sfeer.

Begin januari 2012 ben ik, op aanraden van mijn gesprekspartner bij de VNN, gaan kijken op de website van deze zelfhelpgroep. Al in maart 2011 was ik mijn alcoholverslaving meer dan zat en ben via de huisarts in een traject beland om mijn alcoholverslaving aan te pakken.

Bij de VNN heb ik een leefstijl -training gedaan en deze met succes afgerond. Om toch scherp en alert te blijven m.b.t. mijn alcoholverslaving ben ik bij de Buitenveldertgroep gaan kijken. Eind januari 2012 zou er een groep in Drachten gaan starten en was ik de eerste die in Drachten ging kijken. Een aantal mensen van de groep Groningen is wekelijks aanwezig om de groep Drachten te helpen bij het opstarten van de Buitenveldertgroep alhier.

De ongedwongen sfeer en de manier van gespreksvoeren spreken mij enorm aan. Je kunt rustig en in je eigen tempo je verhaal vertellen, zonder dat iemand je in de rede valt, of met je in discussie wil gaan. Je krijgt geen ongevraagde adviezen van deze lotgenoten.

Je kunt met toekomstige situaties, welke je verwacht, ervaringen van lotgenoten raadplegen en vragen hoe zij dit aangepakt hebben. Je eigen ervaringen kun je delen binnen deze groep en wat aan tafel gezegd wordt blijft binnen de groep, en dat is een veilig gevoel.

Nieuwe deelnemers zou ik aanraden om minimaal drie avonden deze groep te bezoeken om zo een goed beeld te krijgen van deze Buitenveldert groep, en dan te overdenken of deze groep iets voor je kan betekenen.

Ik ben in ieder geval enthousiast en blij dat ik mijn alcoholverslaving al meer dan een jaar de baas ben.

 

Anoniem