Jeanette

Heel bevrijdend om je verhaal te vertellen.

De eerste keer wist ik niet wat mij overkwam: de leden van de groep werd om beurten gevraagd of zij iets wilden zeggen over een vooraf gekozen onderwerp.

Regelmatig wilde ik inspringen op het gezegde, maar mocht ( zo zijn de gespreksregels) alleen praten als ik zelf aan de beurt was, en dan uit en over mezelf.

Pas later heb ik begrepen dat het iets heel bevrijdends is als je gewoon je verhaal kunt vertellen zonder van anderen reacties te krijgen.

Van mensen die nieuw zijn op de groep hoor ik ook dikwijls dat ze gewend zijn om te discussiëren en dat ze het in het begin heel verwarrend vinden als ook zij te horen krijgen dat dat niet de bedoeling is – tot ontdekken wat een rust, ruimte en respect voor elkaar dat creëert.

Het bevalt mij nu uitstekend, want ik kan mijn verhaal daar vertellen.

Aan de nieuwelingen merk ik hoeveel ik in de groep geleerd heb en nog steeds leer, want in hen zie ik mezelf terug.

Drinken doe ik nog steeds niet en ik hoop dat nog een aardig tijdje vol te houden, mede dankzij de overige groepsleden.

Jeannette